Bibliografie
     

Boeken / Koorts

ISBN: 9789041423351
BINDWIJZE: Paperback
OMVANG: 256 P.
PRIJS: €12,50

Dorien staat op het punt zich te settelen en aan kinderen te beginnen wanneer ze de uitbundige Ellen ontmoet, die haar confronteert met de voorspelbaarheid van haar leven. Dorien verbreekt haar relatie en gaat met Ellen op vakantie, naar Ibiza. Samen storten ze zich in het feestgedruis, tot een van hen plotseling verdwijnt. Dan begint een koortsachtige zoektocht over het zonnige en vredig ogende eiland, terwijl geleidelijk de gruwelijke waarheid aan het licht komt.

Het is de snijdende pijn die het eerst tot me doordringt. Alsof er hete breinaalden door mijn hersenen gaan. Een ondraaglijke druk op mijn ogen, die ik probeer te openen. Even weet ik niets, behalve dat ik in het water lig, dat ik naar boven moet, dat mijn hoofd op ontploffen staat. Mijn mond opent zich en er golft zout water naar binnen. Ik hoest. Het prikkelt mijn neus, mijn ogen en het schrijnt tussen mijn benen. Mijn benen spartelen. Mijn armen maaien. Om me heen is het zwart. Vanbinnen ook. Ik weet niets. Ik ben hol. Een omhulsel. Ik drijf in de leegte. Misschien verdrink ik. Misschien maakt dat me niet meer zoveel uit. 
Voor leven is kracht nodig. Voor overleven nog meer. Zo zachtjes dobberend weg te glijden, me over te geven aan de rust, het is een aantrekkelijk idee. Met moeite open ik mijn ogen weer. Dit lichaam leidt een eigen leven. De armen en benen bewegen vanzelf, net genoeg om het hoofd een stukje boven water te houden. 
In de verte klinkt dof gebonk. Ergens aan de kust is een strandfeest. Zoals er hier altijd en overal feesten zijn. De lucht is inktzwart en bezaaid met stralende sterren. Ik ben zo moe. Mijn adem schuurt langs mijn luchtpijp. En ik heb het koud. Mijn huid voelt aan als rubber en mijn kaken klapperen vanzelf. Even laat ik het gaan en verdwijn helemaal in het zwarte zoute water. Dit is mijn einde. Het einde van een onbetekenend bestaan. Ik heb geprobeerd er iets van te maken en dat bracht me hier. Karma. Het lot. Het is goed. 
De dag zal aanbreken, zegt een stem in mijn hoofd. Ik ben alleen. Alleen met die formele stem die mijn ledematen aandrijft en zegt dat ik het niet mag opgeven. Daar gaan we weer, naar boven. Happen naar adem, door de pijn heen, ik geef maar niet op. De voeten die rondgaan, ondanks de kramp, de tenen die lijken te graaien. 
Ik ben niet alleen. En ik heb veel op te lossen. Er wacht een leven, nieuw leven, daar in de verte, achter die duistere rotsen. Met hernieuwde kracht beweeg ik me voort. Ik laat alles los. Het is goed. Ik heb het gered. Ik weet waar ik vandaan kom, ik weet waar ik naartoe ga. Ik ben er nog. Ik ga het redden. Alleen of niet alleen, het maakt allemaal niets meer uit. Ik heb mezelf.
Er klinkt geschreeuw. Vlak bij mij. Dan plonst er iets. Ik draai me om, alles is wazig. Ineens lijkt het alsof ik onder water word gezogen. Twee stevige armen omklemmen mijn middel en ik heb de kracht niet meer me te verzetten. Zo licht als een veertje voel ik me, mijn bloed suist bruisend en bubbelend als champagne in mijn hoofd. Ik geef het op. Ik geef me over. Eindelijk. Ik heb er alles aan gedaan.

"Als weinig anderen verstaat ze de kunst de lezer het gevoel te geven dat het boek absoluut uit moet."

Trouw

"Liefhebbers van spannende pageturners kunnen hun hart ophalen aan Koorts."

Jan

"Koorts leest zoals een thriller moet lezen: vlot en vluchtig."

Limburgs Dagblad

"Ook deze sterke, slimme en sexy thriller van Saskia Noort wil je in één ruk uitlezen."

Cosmopolitan

"Een spannend verhaal over de grenzen van de liefde."

Marie Claire

"Koorts heeft vaart, oplopende spanning en romantiek."

Algemeen Dagblad